Merhaba arkadaşım. Sen evet sen.. İstatistik raporlarının her hücresine ilmik ilmik işlenen sen. Bu hayatta asla yalnızlık çekmeyecek bir türden geliyorsun. Sen ve senin gibiler o kadar çoksunuz ki, imreniyorum(!) sana. Nereye gitsem nereye baksam sen varsın. Hayatın bir çok alanında sizin egemenliğiniz var. Size öyle muhtacız ki…

Sakın ha "benden çok var" diyerek kendini küçük görme. Sen, istatistiklerin vazgeçilmezi, bir bilimin yapıtaşısın. Sen olmazsan nasıl dolar o satırlar, nasıl öğrenirdik dünyanın gelmiş geçmiş en büyük ırkının özelliklerini? Boşver arkadaşım boşver, sen her konuda ortalama bir insan olmaya devam et.

Şimdi diyeceksin biliyorum, sen hiç mi yoksun o satırlarda diye. Varım arkadaşım ben de varım. Ama seni tenkit ettiğim şeyler o satırlardakiler değil. Ortalama gelir tablosunun vazgeçilmeziyim mesela, makam-mevki raporlarında da görürsün beni, gayrı safi milli hasılaya da pek katkım olduğu söylenemez aslında. Dedim ya yanlış anlama beni, benim dediğim bu raporların müdavimi olmak değil, benim dediğim…

Kendimi (insanoğlunu) bir kavşağa benzetirim hep, onlarca yol vardır o kavşağa çıkan. Hangi yoldan geçersen geç sonunda ulaştığın yine benim amaaa, hangi yoldan geldin bana arkadaşım? Hangi yönümü gördün gelirken? Her yolda aynısı olmak mümkün değil, gerekli de değil bence. Ama arkadaşım her yolda benzer olmak gerek, bire bir aynı olmak imkansız olsa da hepsinde bir sen olmak gerek. Ama en önemlisi arkadaşım, bir yol olması gerek, senden çıkıp sana varan bir yol. Öyle çok kişinin bilmesine gerek yok ama senin çıkabileceğin, sonunda kendini bulabileceğin bir yol olması gerek. Sana giden yolu bulman gerek arkadaşım. Kendini tanıman, kim olduğunu bilmen gerek. Dünyaya kendini tanıtman değil ama kendini kendinle tanıştırman gerek. Diyeceğim, kim olduğunu bilmeden göçüp giden insanların listesinden çıkman gerek arkadaşım.

Arkadaşım,
sevgili istatistik insanı.