Atmayanlar için birinci adım burada.

Bu kadar sıradanlığın içerisinde kendi hayatının da sıradan olabileceğini düşündü bir an ve irkildi. Bu irkilme, farklı olma hayalleri içerisinde yaşayan birinin bir gün sıradanlığının tüm heybetiyle karşısına dikildiğinde duyduğu irkilme gibi değildi. Bu irkilme, kendi yaşadıklarının sıradan olmasının, yani diğer insanların da bunları yaşamış olabileceğinin verdiği irkilmeydi. Uzunca bir süredir çevresine karşı bir hayli duyarsız olsa da bir başkasının böyle bir hayatı yaşamış olabileceği içini acıttı. Kim bilir belki de o "bir başkası" üzerinden kendine acıdı. Read the rest of this entry »

Yazıyı okumadan önce videoyu izleyiniz.

Ne yazılabilir bunun üstüne,
Bu içimdeki nefret nasıl dillendirilir,
Hangi kalem muktedirdir bu isyanı anlatmaya,
Hangisi dayanabilir buna?

Demokrasi, bürokrasi, siyaset, politika…
Hayvanlığımızı gizlemek için uydurduğumuz onca şey,
Hangisiyle vurdular sana küçük kız?
Koca koca cümleler kuran, koca koca adamlaaar…
Hangi maske vardı yüzlerinde hatırlıyor musun?
Halkının refahını mı düşünüyordu o amcalar,
Ögürlük mü getiriyorlardı,
İç politikiya mı kurban gittin yoksa,
Üzerinden siyaset mi yapıyorlardı?

Sana nasıl anlatılır ki küçük kız,
İnsanlıktan çıkmış hayvan türleri?

Boğazınız düğüm düğüm oldu mu?
Ne hissettiniz peki?
5-10 dakikalık bir sızlama, duyamadım 15 mi?

Bakma bana öyle küçük kız ne olur,
Kocaman gözlerini dikip gözlerime,
Sorma bu zulmü bana ne olur,
"Neden biz?" diyeceksin biliyorum,
"Ne yaptık onlara?" diyeceksin,
Onlar bizi öldürürken,
Nasıl insan kalabildin diyeceksin…

Kalamadım küçük kız, kalamadık,
Senin her damla göz yaşında boğuldu insanlık,
Bağırmak, çağırmak, üzülmek, ağlamak nafile,
Seninle ölemedikten sonra biz de hayvandık!

Seni gördüğümde dökülen gözyaşlarımdan utanıyorum,
Seninle birlikte ölen insanlığıma ağlıyorum…

Yazıklar olsun bize,
Yazıklar olsun,
Hepimize…
 

Boğazında o bildik acı tatla uyandı birden. Çalar saatin çalmasına daha 20 dakika vardı. Son zamanlarda iyice artmıştı uykusuzluğu. Bütün gece bin dereden su getirerek gizlendiği yerden bulup getirdiği uykusuna 2 saatten fazla sahip çıkamıyordu. Hava henüz aydınlanmamıştı. Yataktan çıkmadan bir sigara yaktı, kibritin aleviyle yüzünün duvarda oluşturduğu gölge içi kadar siyahtı. Gözlerini tavana dikti, aklında düşünecek bir şeyler bulmaya çalıştı. Yarım saat sonra gideceği iş.
İşe giderken uğrayacağı pastane.
İlçenin meydanında yanından geçecek olan kuaför kız.
Aklının içerisinde bir müddet dördüncüyü aradı, bunların hiçbiri üzerinde düşünülecek şeyler değildi çünkü. Her sabah aynı sıradanlıkla, hiç değişmeden gerçekleşen şeylerdi. Dördüncüyü bulamadı. Dördüncüyü bulamamanın sebeplerini düşünmeye başlayacaktı ki durdu birden. Daha önce de defalarca yaptığı gibi, bu yüzleşmeden kaçtı. Bu kaçış kararını farkında olarak verip vermediğini kendisi bile bilmiyordu. Sadece kaçıyordu. Read the rest of this entry »

Merhaba arkadaşım. Sen evet sen.. İstatistik raporlarının her hücresine ilmik ilmik işlenen sen. Bu hayatta asla yalnızlık çekmeyecek bir türden geliyorsun. Sen ve senin gibiler o kadar çoksunuz ki, imreniyorum(!) sana. Nereye gitsem nereye baksam sen varsın. Hayatın bir çok alanında sizin egemenliğiniz var. Size öyle muhtacız ki…

Sakın ha "benden çok var" diyerek kendini küçük görme. Sen, istatistiklerin vazgeçilmezi, bir bilimin yapıtaşısın. Sen olmazsan nasıl dolar o satırlar, nasıl öğrenirdik dünyanın gelmiş geçmiş en büyük ırkının özelliklerini? Boşver arkadaşım boşver, sen her konuda ortalama bir insan olmaya devam et. Read the rest of this entry »

Sıradan bir hayattı yaşadığımız. Üzerine koyduğumuz süslemelerle kapatmaya çalıştığımız, görmediğimiz, görmek istemediğimiz, yok saydığımız bir sıradanlık. Öylesine sıradandık ki… Hepimizin korkuları vardı, ekserisi sıradanlaşmak üstüne, bundan korkarken bile sıradanlaştığımızı nereden bilebilirdik? Bizim suçumuz değildi oysa ki, zira hayatın kendisi sıradandı ve sıradan insanlara yer vardı. Sıradan kuralları uygulamak için sıradan insanlar… Ama biz ne yaptık, hayat tarafından konulan sıradan kurallarla yaşayabilmemiz için sıradan bir şekilde yaratılmış olan kendimizi türlü türlü taklalarla anlaşılmaz hale soktuk. İtiraf etmeliyim ki bu konuda sıradan bir insan için oldukça başarılıydık. Her şeye bir maske taktık, saf olan her şeyi değiştirdik, kimyasıyla oynadık hayatın. Read the rest of this entry »