BİR..

Hep uçsuz bucaksız bir kalabalık içinde bilmişti kendisini. Hep, bir kalabalık içinde, herhangi biri sanmıştı kendisini. Bir kargaşa, bir gürültü içinde akıyordu zaman. Bir anda yok olsa kalabalığın içinden, hiçkimsenin, artık varolmadığını farketmeyeceğini düşündü. İçinde büyüttüklerini kimse görmez, kimse bilmez, umursamazdı sanki. Ona karşı birleşmiş, cephe almış bir dünya değildi belki ama, anlamsız mıydı ne herşey kalabalık için? Her biri birbirinin aynı olan kalabalığın bir parçası olmak anlamsız hale gelmişti çünkü onun için.. Read the rest of this entry »