Dünya düşlere ayak uyduramıyorsa, bozuk olan dünyadır, düşler değil… Ki başka bir dünya yaratılabilir. Kişi düşler yaratmalı dünyasına, bir an olsun yılıp, yorulup, bırakmamalı düşlemeyi. Kişi düşleri olan kişiler de katmalı dünyasına. Düşlerini övgülendirsin, kendi düşleriyle yüreklendirsin diye. Önce düşlemeli ki, düşleri adına – kendi düşleri adına, kendine dair- kendi için bir şeyler yapabilsin. Önce kendi inanmalı ki kendi düşlerine, bir yol tutturup, bu benim masalım diye, o yolda yürüyebilsin.

Çünkü kişi görür ve bilir ki, – sen de şimdi gözleri satırlarıma değen, sen de bilirsin yaşarsın ki- kişi “oldum” dedikçe, şu düşlere ayak uyduramayan hayatın kurallarına göre “adam oldukça” daha az konuşur olur. Sükut altın olduğundan değil de, anlatacak değerli bir şeyi olmadığından. Düş kurmayı çoktan unuttuğundan. Ve gitgide kuruduğundan.. Bak etrafına.. Anlatacak değerli bir şeyi olmayan, düşü kalmamış kişiler sarmış etrafını. Read the rest of this entry »