Güzelliğini anlatmak için nasıl bir tarif bulmalıyım bilmiyorum. Bildiğimiz tariflere pek uymuyor da… Bir kalıba sokamıyorum seni. Mesela kaşların yay, gözlerin badem, saçların güneş gibi betimlemeler yapamıyorum. Farklısın çünkü bin bir çeşit her halden…Çok farklı gülümsediğinde dudaklarının kıvrımı…Hiçbir ressamın hayat veremeyeceği bir mükemmellikte. Bakışlarının kimi delip geçtiğini tahmin  edemem benden sonra…Bakışlarındaki o şey tutku mu, öfke mi, aşk mı hiç bilemem…Nedir seni bu kadar tedirgin eden, neden bu kaçışlar, tuzak bakışlar, neden bu yalancı cennet gülüşün?…Neden soru ekli bir çok cümle biriktirdim içimde? Zamanı geldiğinde sormak için… O zaman hangi zaman diye soracak olursan hep gelecek zaman…Güzelliğin kilit vuruyordu dilime…
En kuvvetli tutulmaydı bu yeryüzündeki biliyorum. Uzaktın ama nefes alışını bile hissediyordum. Aynı senkronda alıyordum bende her nefesi, aynı anda aynı nefesi çekiyorduk yani içimize. Senin için basit bir nefes, benim için sanki son nefesim gibi bir şeydi. Hemen kaybetmemek için sımsıkı tutuyordum onu içimde her hücreme işletiyordum… Read the rest of this entry »