Bir Çerkes'in küçüklükten itibaren duymaya başladığı ve büyük ihtimalle de Çerkeslerle ilgili en çok duyduğu hayıflanmalardan biridir "Bizden adam olmaz!"lar.
Bununla ilgili o kadar çok örnek, o kadar çok yaşanmışlık vardır ki bu fikre biat etmek işten bile değildir. Tarihin tozlu sayfalarından örneklerle desteklenir bu fikir, şu ana kadar yapamamışız bundan sonra da yapamayacağımız vurgulanır hep. Kimi zaman eylemsizliğimize iyi bir kılıf olur, kurtarır bizi adeta, vicdanımıza karşı koz olarak kullanırız. Ne yalan söyleyeyim (bu da ne garip bir deyimdir, bir yalan söyleyeceğim ama daha karar veremedim hangisini söyleyeceğime) benim de içine düştüğüm bir durumdur bu aslında. Öyle dünyaları kurtarmaya çalıştım da hep köstek oldular gibi bir durum değil elbet, kendi çapında yaşanan, kendi çapı büyüklüğünde sorunlardı hep, ama sorunun kaynağı aynı olduğundan düşülen umutsuzluk da aynı oluyor haliyle. Bu sebeptendir ki, tamamen eylemsizliğe geçmekten ziyade eylemlerimi bireysel baza indirgeyip kendi çapınca bir şeyler yapmayı seçmiştim. Yani "biz" olarak "adam" olamayacağız anlaşılan bari ben kendimi -belki 1. dereceden çevremi de- edebildiğim kadar adam edeyim de en azından buradan kazançlı çıkalım diye düşünüyordum.
Neydi peki bu sorunlar? Read the rest of this entry »
* Kokla şair, bu taşı gazzeden getirdim. Bu görmüş olduğun kurşun, Filistinlinin göğsünden çıktı. Sen Oğuz Atay'da yüzerken, intihar yeyip intihar kusarken, bir çocuk, adam gibi öldü.
-Hakan Albayrak-
Son Yorumlar