Sıradan bir hayattı yaşadığımız. Üzerine koyduğumuz süslemelerle kapatmaya çalıştığımız, görmediğimiz, görmek istemediğimiz, yok saydığımız bir sıradanlık. Öylesine sıradandık ki… Hepimizin korkuları vardı, ekserisi sıradanlaşmak üstüne, bundan korkarken bile sıradanlaştığımızı nereden bilebilirdik? Bizim suçumuz değildi oysa ki, zira hayatın kendisi sıradandı ve sıradan insanlara yer vardı. Sıradan kuralları uygulamak için sıradan insanlar… Ama biz ne yaptık, hayat tarafından konulan sıradan kurallarla yaşayabilmemiz için sıradan bir şekilde yaratılmış olan kendimizi türlü türlü taklalarla anlaşılmaz hale soktuk. İtiraf etmeliyim ki bu konuda sıradan bir insan için oldukça başarılıydık. Her şeye bir maske taktık, saf olan her şeyi değiştirdik, kimyasıyla oynadık hayatın. Read the rest of this entry »